HOTEL SLUNCE - noclegi w centrum miejscowości Havlíčkův Brod

Największe miasto nad rzeką Sázava zostało założone jako osada na szlaku handlowym w pierwszej połowie XII. Pierwsza zachowana wzmianka pochodzi z 1256 roku a od roku 1269 miasto jest nazywane Smilův Brod od założyciela Smila z Lichtenburgu. Jako bogate centrum wydobycia srebra w okolicy założono mennicę. W 1308 roku miasto przemianowano na Německý Brod i otoczono murami. W czasach wojen husyckich miasto zostało po stronie katolików a w 1422 roku zdobył je i spalił Jan Žižka. Jednak w drugiej połowie XV wieku dochodzi do ponownego rozwoju miasta a w XVI wieku odzyskuje znaczenie. Na początku wojny trzydziestoletniej w 1618 roku miasto zajęły wojska cesarskie a w 1639 roku i w 1645 roku zostało złupione przez Szwedów, co doprowadziło do upadku i odejścia mieszkańców. W 1649 roku miasto zdecymowała zaraza morowa, w 1669 roku przeżyło pożar, w 1742 roku złupili je Saksończycy.
W czasach antyreformacji w 1674 założono tu klasztor augustynianów a w 1755 r. gimnazjum. Po wybudowaniu kolei w 1870 roku następuje rozwój przemysłowy miasta, rozszerzenie produkcji sukna, wyrobów dziewiarskich i skrobii. W czasach okupacji miasto było siedzibą gestapa a w 1945 roku definitywnie zmieniono nazwę na Havlíčkův Brod. Historyczne centrum jest miejską strefą zabytkową, zachowały się pierwotne mieszczańskie domy szczytowe.
Dom Havlíčkův dům jest renesansowym domem z końca XVI wieku, przebudowano go w drugiej połowie XVIII wieku. W 1833 roku kupił go Karel Havlíček, który tu żył i pracował. Dom kilkakrotnie zniszczył pożar. Od 1924 roku dom stopniowo przebudowywano na Muzeum Karla Havlíčka, we wnętrzach założono miejsce pamięci K. H. Borovskiego i inne ekspozycje muzealne.
Na południowej stronie rynku nie można minąć renesansowej budowli Starego ratusza. Fasada ratusza jest zakończona blankami z tzw. Brodzką kostuchą w niszy, która przedstawia zdradliwego dzwonnika Hnáta, który chciał miasto wydać Niemcom. Po jego egzekucji jego szkielet wystawiono na ratuszu. Miejsce stracenia oznacza według legendy tzw. kamień Hnátův kámen na moście przez rzekę Sázava.
Poprzecznie, na przeciwległej stronie mostu, znajduje się gotycki kościół św. Katarzyny z XIII wieku. Interesujący jest też np. Nowy ratusz, późnobarokowa stara siedziba sołtysa (dziś siedziba urzędu miejskiego) i dom U Zlatého lva (U Złotego lwa) z gotyckim filarem we froncie.
 
W środkowej części rynku stoi od 1717 roku barokowy mariacki słup morowy z posągami Panny Marii Immaculaty, św. Wacława, św. Andrzeja, św. Floriana i św. Jana Nepomucena. Ci patroni chronili miasto przed zarazą, powodziami, pożarem i innymi niebezpieczeństwami. Autorem plastyk jest rzeźbiarz chrudimski włoskiego pochodzenia Giovanni Battista Bulla.
W pobliżu stoi fontanna z 1740 roku z posągiem Trytona, zwana Koudelova. Fontanną podobno musiał ufundować piekarz Koudela za to, że oszukiwał klientów. W górnej części rynku jest dziekański kościół Wniebowzięcia Panny Marii, w którym warto zobaczyć obraz Anioła stróża oraz cenny główny ołtarz, trzy cenne dzwony, z których dzwon zwany Vilém (Wilhelm) jest jednym z najstarszych w Czechach.
W ulicy Štáflová stoi klasztor augustynianów z kościołem św. Rodziny, który jest obecnie wykorzystywany jako sala koncertowa. Przy areale klasztoru założono łacińskie gimnazjum, które otrzymało nazwę Karolinum od założycielki Kateřiny Kobzinovej.
Następnymi cennymi zabytkami są: gotycki kościół św. Wojciecha, na którego cmentarzu są pochowani rodzice i córka K. H. Borovskiego, barokowy kościół Najświętszej Trójcy z trzyboką kaplicą św. Krzyża jako walka katolików przeciwko kacerzom.
W parku miejskim stoi pomnik K. H. Borovskiego i jego matki. Dom Štáflova chalupa jest średniowiecznym domem stojącym w pobliżu kościoła św. Rodziny. Najciekawsze jest oryginalne wnętrze budowli.